Vrenz Bleijenbergh bergt Amerikaanse droom even op: 'België staat bij NBA-teams niet op de radar'

Ook dit seizoen speelt er geen Belg in de NBA, die dit weekend van start gaat. De 21-jarige Antwerpenaar Vrenz Bleijenbergh was er nochtans dicht bij. 'De droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.'

17-10-21 09:37:00

Ook dit seizoen speelt er geen Belg in de NBA, die dit weekend van start gaat. De 21-jarige Antwerpenaar Vrenz Bleijenbergh was er nochtans dicht bij. 'De droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.'

Ook dit seizoen speelt er geen Belg in de NBA, die dit weekend van start gaat. De 21-jarige Antwerpenaar Vrenz Bleijenbergh was er nochtans dicht bij. 'De droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.'

Basketbalminnend België leefde deze zomer op hoop: zou er, tien jaar na Didier Mbenga, opnieuw een landgenoot naar de NBA mogen? Dertien teams uit de hoogste Amerikaanse basketbalafdeling hadden Vrenz Bleijenbergh uitgenodigd voor een stage, maar op draft night, een avondvullende show waarin de ploegen aankondigen wie een contract krijgt, werd zijn naam niet afgeroepen.

Après le Black Friday, le Buy Nothing Day : ne rien acheter en une journée, c’est possible en 2021 ? Visite chahutée, doigt d'honneur, la pré-campagne de Zemmour en pleine tourmente Terrasses, coronapistes, élargissement des trottoirs: la pandémie accélère la (re)conquête de l’espace dédié aux voitures

...Basketbalminnend België leefde deze zomer op hoop: zou er, tien jaar na Didier Mbenga, opnieuw een landgenoot naar de NBA mogen? Dertien teams uit de hoogste Amerikaanse basketbalafdeling hadden Vrenz Bleijenbergh uitgenodigd voor een stage, maar op draft night, een avondvullende show waarin de ploegen aankondigen wie een contract krijgt, werd zijn naam niet afgeroepen. Bleijenbergh is wat ze in het basket een small forward noemen. Een bedrieglijke term, want de Antwerpenaar meet een imposante 2,08 meter. Nadat het niets was geworden in de VS, tekende hij bij Real Betis Baloncesto, dat uitkomt in de zware Spaanse competitie. Bleijenbergh is blij dat hij voortaan in het zonnige Sevilla kan wonen en werken, maar toch is de NBA-klap nog niet helemaal verteerd. 'Ik geloofde erin, want de stages liepen erg goed', zegt hij. 'Maar er waren problemen met mijn contract, en tegelijk vonden sommige teams dat ik niet helemaal klaar was voor de NBA. Maar de droom om daar ooit te spelen, blijft overeind.' Welk probleem was er met uw contract? Vrenz Bleijenbergh: NBA-teams moesten een vrijgavepremie van 750.000 euro betalen om mij te kunnen tekenen, want ik had nog een contract bij de Antwerp Giants. De Amerikaanse draftspelers waren gratis. Als een ploeg kan kiezen tussen twee spelers van gelijke kwaliteit, kiezen ze voor de goedkoopste. Ik wist vooraf dat het een struikelblok kon worden, maar dat maakte het niet minder pijnlijk. Hoe verloopt zo'n test? Moest u zich meten met de sterren van de NBA? Bleijenbergh: Ze lopen er rond, maar door de pandemie hadden we weinig contact met hen. Stel je een grote zaal voor, groter dan de grootste die je ooit zag, met daarin een tiental testspelers en 35 coaches die elke beweging volgen. Die tien spelen wedstrijdjes en doen oefeningen, in een moordend tempo. Hoe stresserend is dat? Want niet alleen sportief staat er veel op het spel. Een minimumcontract in de NBA is 925.000 dollar waard. Bleijenbergh: Ik was niet zenuwachtig. Zodra je begint te spelen, denk je niet aan contracten of aan geld. In Europa is basketbal een teamsport. Amerikanen spelen vaak één tegen één, zoals op straat. Bij de NBA-stages moesten we veel individuele oefeningen doen. Daar was ik in het nadeel, maar toch heb ik een goede indruk achtergelaten. De Dallas Mavericks waren het meest geïnteresseerd. Jammer genoeg mochten zij niemand rechtstreeks uit de draft kiezen. In Oklahoma City, Atlanta en Minnesota liep het ook vlot, in Memphis en Charlotte bakte ik er weinig van, door vermoeidheid. Zo'n testperiode sloopt je. Na sommige trainingen kon ik niet meer stappen. U hebt 35.000 kilometer gevlogen in één maand. Bleijenbergh: Het was geschift. Van oost naar west, van staat naar staat. Ongelooflijk vermoeiend, maar ook een avontuur. Als twintiger in mijn eentje door de hele VS reizen heeft me volwassener gemaakt. Natuurlijk doet de ontgoocheling pijn, maar ik ben dankbaar voor de kans. De grote winst is dat NBA-toptrainers hun kennis met me hebben gedeeld. Bij Oklahoma City Thunder toonde een coach hoe ik moet bewegen wanneer ik de bal niet heb, zodat ik klaarsta om te werpen zodra we de bal heroveren. Dat scheelt een fractie van een seconde, maar op het hoogste niveau maakt zoiets het verschil. Het heeft me de ogen geopend. Ik weet nu waaraan ik moet werken. Iemand op een Amerikaans basketbalforum schreef dat hij hoopte dat u de NBA haalde, al was het maar om ex-prof en huidig analist Shaquille O'Neal uw naam te horen uitspreken. Bleijenbergh: (lacht) Ja, die naam, daar maken de Amerikanen wat van. Spanjaarden hebben het er ook lastig mee. Mijn overgrootvader heette Franciscus. Mijn ouders wilden hem eren en hun zoon toch een moderne naam geven. Ze dachten eerst aan Zisk, maar het is Vrenz geworden. Ik ben blij met die unieke naam. Mensen die me niet kennen, hebben altijd een onderwerp om het gesprek op gang te brengen. U bent indrukwekkend groot, maar desondanks bent u en wendbaar en hebt u vlugge handen. NBA-spelers met uw lengte zijn doorgaans brute, fors gespierde rouwdouws. Bleijenbergh: Ik heb gezien hoe intensief ze daaraan werken. Die brede borstkassen ontstaan niet vanzelf. Van nature ben ik een magere slungel. Er mogen wat spieren bij, maar niet ondoordacht. Als ik veel ga fitnessen en elke dag krachtvoer eet, word ik een doorsnee lange basketballer van wie er dertien in een dozijn gaan. Mijn basketspel is onvoorspelbaar, met een gezonde dosis flair. Naast het terrein moet je bescheiden zijn, maar op het veld wil ik tonen wie ik ben. Daar mag best wat show bij, waarom niet. Dankzij mijn lengte en zuivere basketskills heb ik een uniek profiel. Dat was ook de reden waarom er NBA-teams geïnteresseerd waren. Ik kan een rebound vangen of een blok zetten, maar ook een bal veroveren of een snelle pass geven. Weinig spelers zijn zo veelzijdig. Wanneer zien we u in de NBA? Bleijenbergh: Na elke NBA-stage had ik een meeting met de manager en een paar coaches. Ik heb toen een aantal keer gehoord dat ze me grondiger hadden moeten scouten. België is een klein basketballand dat bij de NBA niet op de radar staat. Onterecht, want er loopt in ons land veel talent rond. Maar in de Spaanse competitie mag je ervan uitgaan dat er geregeld Amerikaanse scouts in de tribune zitten. Ik lig twee jaar onder contract bij Betis. Als NBA-teams een transfersom betalen, kan ik volgende zomer al vertrekken. In 2023 ben ik transfervrij. Dat zou een goed moment zijn om de overstap te maken, maar zo ver in de toekomst kijk ik nog niet. Voeten op de grond, want ik moet nog veel leren in Spanje. U bent niet goed gestart bij Betis. Bleijenbergh: Het is aanpassen. Er zijn niet veel spelers van mijn leeftijd in de Spaanse competitie, die na de NBA de sterkste ter wereld is. Ik leer veel bij en voel me week na week beter worden, maar de lat ligt hoog. Ik sta ervan te kijken hoeveel tijd de club investeert in videoanalyse en scouting. Tegenstanders weten perfect hoe ik speel, ik krijg geen millimeter ruimte. Betis kende twee moeilijke seizoenen en bouwt aan een nieuwe ploeg. Dat komt in orde, maar momenteel zoeken we nog de juiste formule. Qua levenskwaliteit heb ik het wel getroffen. Vriendelijke mensen, leuke restaurantjes, altijd mooi weer. Ik lees met veel plezier het Belgische weerbericht sinds ik in Sevilla woon. (lacht) Waarom bent u een aantal jaren geleden niet gaan studeren aan een Amerikaanse universiteit? Dan was u bij de draft ook transfervrij geweest. Bleijenbergh: Dat was een optie. Enkele scholen hebben me een studiebeurs aangeboden, maar ik was een vreselijk slechte student. Ik zat op de Topsportschool, maar stopte in het vijfde middelbaar. Dat ik geen Belgisch diploma heb, vind ik zo erg niet, maar het is wel jammer dat ik het Amerikaanse studentenleven door de vingers zag glippen. Dat schijnt een belevenis te zijn, maar je moet keuzes maken. Ik kon bij de Antwerp Giants tekenen. Een profcontract in eigen stad, bij een team dat meedoet voor de titel, dat is ook fantastisch. De NBA bestaat 75 jaar en zal een top 75 van de beste spelers aller tijden samenstellen. Over de nummer één bestaat geen discussie. Bleijenbergh: Michael Jordan, natuurlijk. Over wie na hem komt, kun je eindeloos discussiëren. Ik zet Kobe Bryant op twee, uit respect (Bryant kwam in 2020 om het leven bij een helikopterongeval, nvdr). Op drie en vier staan LeBron James en Wilt Chamberlain. Voor de vijfde plaats twijfel ik tussen Shaquille O'Neal, Larry Bird of Magic Johnson. Spelers van ver voor mijn tijd, maar op YouTube lijken ze indrukwekkend. Vorig seizoen lieten de oude sterren het afweten. De Golden State Warriors van Stephen Curry haalden de play-offs niet, de Los Angeles Lakers van LeBron James sneuvelden in de eerste ronde. Zijn ze passé? Bleijenbergh: Pas op wat je zegt: ik ben een enorme LeBron-fan. Hij en Curry zijn verre van passé. Sterker nog: LeBrons LA Lakers zijn dit jaar de grote titelfavoriet. Ze hebben Russell Westbrook en Carmelo Anthony gehaald, en met Anthony Davis liep er al een ster rond in steun van LeBron. Wat een team. In principe zijn ze onverslaanbaar. Bij de Golden State Warriors krijgt Stephen Curry weer het gezelschap van Klay Thompson, die het vorige seizoen miste door een blessure. Een dynamisch duo dat iedereen graag ziet spelen, maar ze zullen de titel niet winnen. LeBron James begint aan zijn negentiende seizoen in de NBA. Waarschijnlijk wordt zijn zoon LeBron Jr. binnenkort prof. Bleijenbergh: Negentien jaar NBA is een ongelooflijke prestatie. Ik las dat hij per seizoen een miljoen dollar uitgeeft aan hersteltrainingen. Dat kunnen weinigen betalen, zelfs niet in de NBA, maar het toont ook LeBrons stalen karakter. Hij blijft zich uitsloven, hoewel hij alles al heeft gewonnen en niets meer hoeft te bewijzen. Dat zijn zoon over twee of drie jaar prof wordt, zal hem nog meer motiveren. In zijn beste jaren overvleugelde LeBron James de NBA. Wie overklast vandaag de tegenstand? Bleijenbergh: De Sloveen Luka Doncic en de Griek Giannis Antetokounmpo, die vorig jaar kampioen werd met de Milwaukee Bucks. Ik testte bij Milwaukee in de weken na de titelviering. Antetokounmpo is daar god. Over hun trainingscentrum was een reusachtige Griekse vlag gedrapeerd. Het wil iets zeggen als je die eer krijgt in de hypernationalistische States, waar op elke straathoek de stars-and-stripes hangt. Is het toeval dat u twee Europeanen noemt? En Nikola Jokic, de most valuable player van vorig seizoen, is een Serviër. Bleijenbergh: Die bedenking heb ik me vaak gemaakt tijdens mijn drafttrainingen. Meestal was ik daar de enige niet-Amerikaan. Mijn tegenstanders waren stuk voor stuk geweldige atleten met armen als heipalen, maar van hun techniek was ik minder onder de indruk, en van hun spelinzicht al helemaal niet. Doncic buit dat genadeloos uit. Hij lijkt traag en zelfs een beetje mollig, maar hij leest het spel als geen ander. Hij klopt die grote, sterke Amerikanen door vlugger te denken. Je kunt een uur naar hem kijken en nog niet vatten hoe hij het flikt. Doncic is amper 22. Hij zal daar de komende jaren het kot afbreken, al zie ik zijn Dallas Mavericks niet meespelen voor de titel. Gek genoeg worden de Milwaukee Bucks van Antetokounmpo in de meeste voorbeschouwingen niet bij de favorieten genoemd. Onterecht, want dat team zit in een geweldige flow en Antetokounmpo is een monster onder de korf. Mijn derde titelfavoriet zijn de Brooklyn Nets. Kevin Durant is de beste schutter aller tijden. De Brooklyn Nets gaan gebukt onder covidperikelen. Hun ster Kyrie Irving is een complotdenker die meent dat de aarde plat is en geheime genootschappen microchips willen inplanten via de coronavaccins, een plan dat bedacht is door Satan. Irving, de ondervoorzitter van de spelersbond, heeft invloed: een vijftigtal NBA-spelers wil zich niet laten vaccineren. Bleijenbergh: Die kwestie zal een grote impact hebben op het seizoen. Sommige spelers mogen hun eigen basketbalzaal niet in omdat ze niet gevaccineerd zijn. Wat zullen ze doen? Het halve seizoen missen? Ik ben benieuwd hoe ze eruit zullen raken, want de vrijheid om al dan niet voor de prik te kiezen, is heilig in Amerika. Mensen kunnen redenen hebben om geen vaccin te willen, maar Irving is gestoord. Hij gaat de weg op van Dennis Rodman. Die vaccinweigeraars moeten wel heel overtuigd zijn van hun zaak. Ik ken geen enkele basketbalspeler die niet dolverliefd is op zijn sport. Voordat je dát op het spel zet... Slotvraag, omdat we niet om de vermeende fraude bij het olympische 3x3-team heen kunnen. De nationale ploeg wordt ervan beschuldigd toernooien te hebben verzonnen om zijn ranking op te krikken. Naar verluidt wisten wel meer spelers uit Antwerpen dat er iets niet klopte. U ook? Bleijenbergh: Ik wist nergens van, en Thibaut Vervoort (topscorer bij de nationale 3x3, nvdr) is nochtans een goede kennis. Over de grond van de zaak kan ik me niet uitspreken, maar het is jammer dat het zo is gelopen. Die jongens hebben uitstekend gescoord op de Olympische Spelen en kunnen het niveau dus aan. Waarom dan zo hameren op wat er voordien is gebeurd? Maar als andere ploegen werden benadeeld, is het een ander verhaal. Als er daadwerkelijk gefraudeerd werd met de ranglijst, valt het natuurlijk niet goed te praten.

Wil je dit artikel verder lezen? Lire la suite: SportVoetbalmagazine »