Frank Focketyn en Sien Eggers excelleren in liefdevol (samen)zijn tijdens 'Sartre en de Beauvoir'

14-02-22 16:55:00

Theatermaker en filosoof Stefaan Van Brabandt vertimmert het werk én de levenslange relatie tussen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir tot een geestige dialoog die het equivalent is van een zonsondergang: intrigerend, entertainend en minzaam.

Frank Focketyn

Theatermaker en filosoof Stefaan Van Brabandt vertimmert het werk én de levenslange relatie tussen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir tot een geestige dialoog die het equivalent is van een zonsondergang: intrigerend, entertainend en minzaam.

Theatermaker en filosoof Stefaan Van Brabandt vertimmert het werk én de levenslange liefdesrelatie tussen de filosofen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir tot een geestige dialoog die het equivalent is van een zonsondergang: intrigerend, entertainend en minzaam.

Is die vergelijking met een zonsondergang niet een tikkeltje te ver gezocht? Neen. Want het uitgangspunt van Stefaan Van Brabandt - die na Socrates, Marx en Spinoza met dit stuk zijn vierde filosofenstuk maakt - is even eenvoudig als pienter: hij plaatst de overleden filosofen en levenspartners aan een tafeltje in wat een hemels café lijkt. Verwacht geen bordkartonnen toestanden maar een simpel wit gaasdoek waarachter zeven warmgele spots staan, net zeven sterren. Of zeven lampionnen van een caféterras.

Lire la suite:
Knack »

Historisch: LeBron James topscorer aller tijden in NBAMet 26 punten voor LA Lakers in het duel op bezoek bij Golden State Warriors, dat met 117-115 verloren werd, is LeBron James topscorer aller tijden geworden in de Noord-Amerikaanse professionele basketcompetitie NBA.

Adverteerders halen alles uit de kast tijdens Super Bowl: dit zijn de opvallendste reclamespotsTerwijl de Los Angeles Rams de Cincinnati Bengals inmaakten op het speelveld, streden adverteerders in de reclameblokken tegen elkaar om de dollars van de...

Antwerpse burgemeester De Wever en Rotterdamse collega Aboutaleb willen hardere aanpak cocaïnehandelDe Antwerpse en Rotterdamse burgemeesters zijn net terug van een studiereis in Latijns-Amerika en deden hun verhaal in de Zevende Dag. Aboutaleb is naast Halsema de grap van Nederland 😂 Nergens maar dan ook nergens hebben ze drugs kunnen verbieden. Hoe meer repressie hoe meer geweld en hoe meer criminelen verdienen. Toen coke nog in coca cola zat en het vrij te verkrijgen was bij de apotheek bestonden er geen kartels, maffias en afrekeningen. Alle fruitcontainers worden nu gecontroleerd. Het antwoord van drugbaronnen ...

Rechter in zaak ‘Frank de Tank’ zet geen stap terugDe rechter in het drugsproces tegen ‘Dikke’ Nordin E.H. en Frank ‘de Tank’ V. trekt zich niet vrijwillig terug uit de zaak, na het verzoek tot wraking dat ... Rechter de vechter...

DPG Media Privacy Gate

Stromae en Arno zingen samen 'Putain putain' op podium van ABArno speelde vanavond het tweede van drie concerten in de Ancienne Belgique en kreeg plots gezelschap van Stromae. Met CST? Dan kunnen ze allebei mijn Putain kloten kussen. stromae,wat een geweldige zanger,met inhoud,arno,een moedig man,wow👱‍♀️😀🤝✌️🗣️🔥🥳💞👱‍♀️ Wereldnieuws..putain!

Het Zuidelijk Toneel Is die vergelijking met een zonsondergang niet een tikkeltje te ver gezocht? Neen.© GETTY De 37-jarige small forward heeft nu in de topscorerslijst van de reguliere competitie en play-offs samen 44.Vandaag om 11:35 door sf Terwijl de Los Angeles Rams de Cincinnati Bengals inmaakten op het speelveld, streden adverteerders in de reclameblokken tegen elkaar om de dollars van de Amerikanen.Antwerps burgemeester Bart De Wever (N-VA) en zijn Rotterdamse collega Ahmed Aboutaleb willen dat de strijd tegen cocaïne harder wordt gevoerd.

Want het uitgangspunt van Stefaan Van Brabandt - die na Socrates, Marx en Spinoza met dit stuk zijn vierde filosofenstuk maakt - is even eenvoudig als pienter: hij plaatst de overleden filosofen en levenspartners aan een tafeltje in wat een hemels café lijkt. Verwacht geen bordkartonnen toestanden maar een simpel wit gaasdoek waarachter zeven warmgele spots staan, net zeven sterren.149 punten kwam. Of zeven lampionnen van een caféterras. BMW pakte uit met Arnold Schwarzenegger en Salma Hayek om de elektrische auto BMW iX aan de man te brengen. .861 punten op Abdul-Jabbar.. Het resultaat daarvan is een brief met een aantal aanbevelingen voor de Nederlandse en Belgische regeringen.

. Desondanks was het toch al de 31e nederlaag van het seizoen voor de Lakers, die niet verder komen dan de negende plaats in de Western Conference, net achter stadsgenoot LA Clippers. Evil. Is die vergelijking met een zonsondergang niet een tikkeltje te ver gezocht? Neen. Want het uitgangspunt van Stefaan Van Brabandt - die na Socrates, Marx en Spinoza met dit stuk zijn vierde filosofenstuk maakt - is even eenvoudig als pienter: hij plaatst de overleden filosofen en levenspartners aan een tafeltje in wat een hemels café lijkt. De verrassende leider haalde het in eigen huis met 132-105 van Orlando Magic. Verwacht geen bordkartonnen toestanden maar een simpel wit gaasdoek waarachter zeven warmgele spots staan, net zeven sterren. Een line­bac­ker, een speler met een verdedigende rol in het American Football, weet iedereen tegen te houden die er nog maar aan denkt voedsel te verspillen. Of zeven lampionnen van een caféterras.157 punten achter zijn en neemt daarmee het record over van Kareem Abdul-Jabbar, die tussen 1969 en 1989 tot 44. Op het verlanglijstje van De Wever en Aboutaleb: veertien punten.

Anderhalf uur lang zitten de twee in alle gezelligheid aan het tafeltje zoals ze hun leven lang aan cafétafeltjes in Parijs zaten waar hun filosofische ideeën - beiden behoorden tot de grondleggers van het existentialisme - vorm kregen. Wees gerust, het gesprek voelt niet aan als een filosofisch college. In de meer prestigieuze ranglijst der topscorers in het reguliere seizoen heeft James nog een achterstand van 1. Paul Rudd en Seth Rogen halen samen herinneringen op aan hun levenslange vriendschap. Niettegenstaande het dat wél is. Met een vloeiende pen giet Van Brabandt de levens, en de liefdevolle verstrengeling van die levens, in een theaterdialoog. Die lijst is eerlijker omdat het verschil in aantal gespeelde play-offduels een vertekend beeld geeft. Hij doet niet gek of superconceptueel: hij start rustig bij hun jeugd en flaneert verder langs hun kinderjaren, hun puberteit, hun eerste ontmoeting, het 'samenlevingspact' dat ze sloten, het in alle stormachtige openheid samenleven als volwassenen tot het oud worden. De leuze ‘In het huis van de dapperen, betekent down nooit out ’ verschijnt wanneer een paard na een pijnlijke val terug in volle glorie over het landschap galoppeert. Want we laten miljarden euro's aan cash onaangeroerd nu.

Doorheen die tijdslijn verweeft hij hun toen (en nu nog steeds) vooruitstrevende ideeën over in alle gelijkwaardigheid samenleven, kinderen niet op de wereld zetten, jeugdtrauma's, de blik van de ander, feminisme, de zinloosheid van elk bestaan, de zin van het leven (met zin leven), seks, de essentie van zijn en de essentie van de liefde. De Warriors staan stevig op de tweede plaats met 42 zeges, vier minder dan Phoenix Suns. Je zit erbij, je luistert er met gulzige oren naar én je kijkt er met pretlichtogen naar. Omdat de acteurs ook met pretlichtjes spelen. Lees meer over:. Precies dát maakt dit stuk uitmuntend. Focketyn en Eggers doen met Van Brabandts woorden wat de spots met het scènebeeld doen: ze lichten de boel op tot een prachtig prikkelend tafereel.

Wat de dialoog onweerstaanbaar maakt, is dat Focketyn en Eggers méér doen dan vertolken. Terwijl ze spelen met de levensverhalen van Sartre en de Beauvoir, vangen we een glimp op van wat de pijn in het zijn van Frank Focketyn en Sien Eggers is. Van Brabandt buit dat niet uit. Maar je voelt aan sommige passages over, bijvoorbeeld, jeugdtrauma's of het overlijden van de ouders dat er net iets meer onder het spel zindert dan de levensverhalen van Jean-Paul Sartre en de Beauvoir. 'Misschien is dat wat vrijheid is: je eigen levensverhaal kunnen maken En hoe aanhankelijk het ook moge klinken, dat levensverhaal was niets zonder hem, zonder Jean-Paul', dat bekent de Beauvoir als voice-over tijdens de eerste minuten van het stuk.

Wat volgt, is een dialoog waarin elk woord op de juist plaats staat en, voorzien van de juiste lach en intonatie plus soms een welgemikte blik in de zaal, het publiek niet alleen doet mijmeren over de liefde tussen die twee maar ook doet mijmeren over het leven en de liefde zelve. Dar Van Brabandt nauwkeurig putte uit een loepzuivere kennis van hun werk - waaronder Frans de Haans boek Sartre en de Beauvoir, vrijheid en terreur (2006), La Cérémonie des adieux (1987) waarin de Beauvoir haar verdriet om Sartres heengaan verwerkte, Sartres sleutelwerk L'Être en le Néant (1943) en de documentaire uit 1967 waarin ze samen hun werk en leven bespreken - levert een rijk stuk op dat beide filosofen niet idealiseert maar als feilbare wezens portretteert en dankzij de bescheiden regie plus het dartele spel nooit verveelt. Het enige wat Sartre en de Beauvoir nog een tikkeltje meer kan doen oplichten, is een ambitieuzer spelen met de scenografie. Het spel van de het licht op het gaasdoek wordt niet ten volle benut. Al is dit muggenziftkritiek bij een stuk dat je hart en ziel warmt als een fiere lentezon.

Wil je dit artikel verder lezen? Kies voor Knack Family .