Onderzoek

Onderzoek

Bij hoogleraar B. moesten de vrouwen hakken dragen

Een hoogleraar werd een half jaar geleden gedwongen te vertrekken bij de UvA. Wat speelde er de afgelopen jaren bij de sectie arbeidsrecht? Zijn bijnaam was ‘Een acht voor een nacht’.

15.5.2019

Een hoogleraar werd een half jaar geleden gedwongen te vertrekken bij de UvA. Wat speelde er de afgelopen jaren bij de sectie arbeidsrecht? Zijn bijnaam was ‘Een acht voor een nacht’.

Onderzoek machtsmisbruik en wangedrag: Een hoogleraar werd een half jaar geleden gedwongen te vertrekken bij de UvA. Wat speelde er de afgelopen jaren bij de sectie arbeidsrecht? Zijn bijnaam was ‘Een acht voor een nacht’.

B. is een goede en ijverige rechtenstudent. Na een baan als bedrijfsjurist bij verzekeringsmaatschappij Reaal strijkt hij in 1997 neer bij het Hugo Sinzheimer Instituut (HSI), een instelling van de UvA die zich bezighoudt met arbeidsstudies en is gevestigd boven de fameuze sigarenzaak Hajenius aan het Rokin.

Dat er sprake zou zijn van een evenwicht, ziet niet iedereen. B. is een gangmaker, houdt van de kroeg en is vrijpostig in de omgang, zeker met vrouwen. Een vrouwelijke collega die vraagt of hij iets na wil kijken, antwoordt hij: „Ik kijk liever naar iets anders.” Zo maakt hij met regelmaat toespelingen, seksueel getinte opmerkingen en ‘grappen’ tegenover meerdere vrouwelijke collega’s. („Ik heb me net op je afgetrokken”). Het internet, dat in die jaren in opkomst is, biedt hem daartoe volop ruimte. Meerdere collega’s ontvangen pornoplaatjes en filmpjes van hem. Het leidt tot ongemak en gespannen verhoudingen met enkele vrouwelijke collega’s die zich geen raad met hem weten. Een melding van zijn ongewenste gedrag bij een mannelijke leidinggevende leidt tot niets.

De cultuur bij Arbeidsrecht is er een van leven en laten leven. De leiding heeft vooral oog voor wat iemand wetenschappelijk presteert. En R.B. is wetenschappelijk een rijzende ster. Dat ziet iedereen. In januari 2002, twee jaar na zijn promotie, wordt hij al universitair hoofddocent. Hij onderhoudt goede contacten met arbeidsrechtadvocaten, publiceert, zit in de redactie van vaktijdschriften en heeft een wisselcolumn in het

In 2006 maakt B. een volgende carrièrestap. Hij wordt, na een positieve aanbeveling door zijn UvA-collega Verhulp, raadsheer-plaatsvervanger bij het gerechtshof Amsterdam. Een benoeming voor het leven. Zijn trotse ouders geven B. een toga cadeau, die vanaf dat moment zijn werkkamer bij de UvA op de Oudezijds Achterburgwal siert. Een sollicitatie als hoogleraar arbeidsrecht in datzelfde jaar bij de Vrije Universiteit loopt op niets uit.

De buitenwereld ziet een andere B. Zo schrijft hij in 2006 onder de titel ‘Werk: een (goede) voedingsbodem voor Amor’ over liefdes op de werkvloer, in een bundel voor jonge advocaten. Zijn conclusie: „Voorzichtigheid is geboden.”

De frequente borrels zorgen voor een extreme roddelcultuur, valt nieuwkomers al snel op. De man die als gezaghebbend hoofddocent invloed heeft op het aannamebeleid van bijvoorbeeld student-assistenten, voert in de kroeg het hoogste woord als de man van roddel en achterklap. Die positie geeft B. – die onder studenten de bijnaam ‘Een acht voor een nacht’ heeft – macht. En biedt hem kansen. Zo legt hij het aan met een student-assistent, maar ontkent het even makkelijk als iemand hem ernaar vraagt. Wie B. erop aanspreekt, moet het ontgelden. „Ben je jaloers ofzo?!”

In de zomer van 2010 schrikt de vakgroep op. De vrouw van Evert Verhulp overlijdt plotseling. B., nog altijd druk doende om zijn vleugels uit te slaan, neemt verschillende taken van hem over. Zijn hoop in die dagen om in Groningen bijzonder hoogleraar Europees en vergelijkend arbeidsrecht te worden, vervliegt. De universiteit kiest voor Mijke Houwerzijl, de vrouw die eind 2011 eveneens de post van hoogleraar arbeidsrecht in Tilburg bemachtigt. Een plek waarop ook B. heeft gesolliciteerd. „Waarom word ik nou nergens aangenomen?”, vraagt hij zich vertwijfeld af in een vertrouwelijk gesprek met een UvA-collega.

behouden. Om snelheid te behouden, consulteert hij alleen Verhulp. Die twijfelt door diens omgangsvormen aan de geschiktheid van B., maar zegt niets. Als alle noodzakelijke formaliteiten in hoog tempo zijn afgerond, staat na de zomervakantie van 2011 niets de benoeming van B. tot hoogleraar nog in de weg. De signalen over zijn gedrag bereiken de leden van de benoemingsadviescommissie niet. Verhulp, die de commissie leidt, zwijgt opnieuw.

Vertrouwelingen rond B. lopen met hem weg maar zijn tegelijkertijd voortdurend op hun hoede, zeker de vrouwen. Hoe ze zich moeten gedragen, hoe ze zich dienen te kleden. Een mengeling van argwaan en jaloezie steekt de kop op onder een deel van de vrouwen zodra zich een goed ogende nieuwkomer meldt in de vakgroep. De onderlinge spanningen tussen de vrouwen die close zijn met B. leiden soms tot hevige conflicten, bijvoorbeeld als de hoogleraar een op de afdeling veelbesproken relatie krijgt met een studente. De gemoederen lopen zo hoog op dat Verhulp en Du Perron wel móéten ingrijpen. De hoogleraar wordt gedwongen de begeleiding van de scriptie van de studente over te dragen aan Verhulp. Aan de relatie tussen B. en de jonge vrouw waagt niemand van de leiding zich.

Zo meldt zich een paar jaar geleden een studente met privéproblemen bij B. op zijn zolderkamer op de UvA. Hij hoort haar verhaal aan, ontfermt zich over de vrouw en zoent haar daarna in haar nek. Het gesprek loopt uit op seks. Het is de eindfase van een maandenlang proces waarin de hoogleraar haar allerhande complimenten maakt over haar uiterlijk en mails stuurt met steeds verdergaande seksueel getinte opmerkingen.

Voor zijn werkzaamheden als juridisch adviseur, een functie die hij vervult naast zijn fulltime aanstelling bij de UvA en het werk bij het hof, betaalt het kantoor de UvA jaarlijks 7.000 euro.

Maar dit keer vertilt hij zich. Zijn tactiek van verdeel en heers begint zich in de loop van 2017 tegen hem te keren. De bestuurlijke chaos is al snel nog groter dan onder zijn voorganger, de al bestaande financiële tekorten lopen verder op tot ruim zeven ton en de ontevredenheid onder het personeel groeit. Zo is op vrijdag 8 december 2017 de sinterklaasviering bij B. thuis. Die is uitgegroeid tot een jaarlijkse traditie met veel drank – de reden dat een deel van het personeel het feest aan zich voorbij laat gaan. Eind 2017 zijn voor het eerst ook medewerkers van het Amsterdams Instituut voor ArbeidsStudies (AIAS) aanwezig. Het instituut fuseert op dat moment onder leiding van B. met het Hugo Sinzheimer Instituut, de onderzoeksinstelling waar hij zelf in 2000 promoveerde.

Die hoop koesteren verschillende vrouwen wel als begin 2018 de #MeToo-beweging een hoogtepunt bereikt. Vrouwen over de hele wereld delen op social media onder de hashtag #MeToo hun ervaringen over ongewenste seksuele intimiteiten die ze hebben ondergaan door ongelijke gezagsverhoudingen. Ook in Nederland komen de verhalen los. B. wordt er in maart 2018 in een podcast naar gevraagd, maar dan als expert op het gebied van arbeidsrecht. Hij heeft voor de gelegenheid zijn collega en vertrouweling Ilse Zaal meegenomen. „Ik denk dat het wel meevalt hoe mild rechters oordelen over #MeToo. Ik heb wat gekeken naar wat erover is verschenen sinds een half jaar en ik denk dat de Nederlandse rechters heel goed bestand zijn tegen wat ik maar even ‘de waan van de dag noem’”, zegt de hoogleraar arbeidsrecht. „Daarmee wil ik niet bagatelliseren wat er soms gebeurt op de werkvloer. Je moet gewoon je poten thuishouden. Ik denk dat we het daarover eens zijn.”

Maar de tegenslagen voor B. houden aan, dat voorjaar van 2018. Eind maart stuurt een advocaat een zogenoemde

Zover komt het niet. Tot verrassing van zijn collega’s bij het hof legt B. in april zijn functie als raadsheer-plaatsvervanger neer. De hoogleraar weet namelijk dat het volgende probleem aanstaande is. Ook in een andere zaak bij het hof, die voor 25 mei 2018 op de rol staat, heeft hij een opinie afgegeven. Voor B. is er geen andere uitweg meer dan een direct vertrek, al geeft hij er op zijn LinkedIn-pagina een draai aan: „Na jaren bij het hof is het tijd voor een nieuwe uitdaging.”

Hoewel de UvA geen publieke ruchtbaarheid geeft aan het onderzoek breidt het zich in de zomer van 2018 toch uit als betrokkenen elkaar beginnen aan te sporen om te getuigen. Het gevoel eindelijk serieus te worden genomen, trekt mensen over de streep. Ook een aantal vertrouwelingen van B. gaat uiteindelijk in op de uitnodiging van de commissie. Het werkt hem op de zenuwen dat het onderzoek eind september nog altijd loopt. Hij past noodgedwongen de autoreply van zijn mail aan: „In de maand oktober ben ik met bijzonder verlof.” Dat weerhoudt hem er niet van om mensen die tegen hem hebben verklaard te confronteren met hun getuigenissen. B. laat zich door niemand stoppen.

Lees verder: NRC

Wat een ongelooflijke engerd is die Ronald Beltzer zeg . 😖 En wat een falen van de leidinggevenden. Schaam jullie diep! Onderdeel van je functie is dit soort dingen aanpakken. Dit is de linkse elite wat goed dat jullie dit onderzoek hebben uitgevoerd. absoluut ontoelaatbaar gedrag, en dat jarenlang(!).Wat ik vooral goed vind is dat jullie ook de jarenlange passieve/lakse houding van de bestuurders van de UvA hebben genoemd in jullie artikel. Hopelijk trekt men lering hieruit

Wat een omhoog gevallen eikel !!! Regressie is al jaren aan de gang. Heyyy, dat is weer eentje van Café De Onderwereld. cc FrontaalNaakt Foaroan wltrrr MrsvanP Voorzeespeurder RalphGeest ZanBizar J_aa_p Uitgebreid over bericht in 2018 - met naam én foto deVAWO socialeveiligheid Wat een onzin dat je die naam niet mag noemen. Je kan binnen 2 minuten uit het stuk opmaken dat het om Ronald Beltzer gaat. NRC citeert letterlijk de naam van een artikel geschreven door hem 😅

Een twitteraar mag wel de naam noemen: Ronald Beltzer Ronald Beltzer

‘Allah, bad ik, ik wil óók een auto, een tasje, en een rokje aan’ Rahma el Mouden (60), oprichter van schoonmaakbedrijf MAS, mocht als moslima pas na een lang gevecht gaan werken. 'Mijn drijfveer ligt niet bij geld verdienen alleen. Ik wil iets betekenen in de samenleving. Verbinding leggen.' Mag mevrouw trots op zijn, diepe buiging

Hoe laat mag mijn tiener thuiskomen? Opgevoed: Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen. Deze week: nachtbrakende tieners. Tot hoe laat gingen ouders vroeger zelf uit op die leeftijd? LeclaireA Als het een meisje is altijd ophalen, heel veel ouders hebben nu spijt en kunnen niets meer terug draaien. Nee, een groepje van 5 loopt ook risico.

Verwarde kapmes-killer valt wandelaars aan Op een zeer populaire wandelroute in Virginia zijn een dode en een zwaargewonde gevallen bij een aanval door een man met een machete. Gewoon begeleiden na een rot en eraf tyfen.

Gewonden door steekincident in ggz-instelling Door een steekincident in een ggz-instelling in Maastricht zijn enkele gewonden gevallen. Het gaat om een patiënt en enkele medewerkers van de instelling. Dan is een dwangbuis wel handig lijkt me... maar dat laten we over aan de experts natuurlijk...

Vijf gewonden door steekpartij in ggz-instelling Maastricht Het is onduidelijk hoe erg de slachtoffers eraan toe zijn. Drie van hen liggen nog in het ziekenhuis. Vijf, vijf verwarde lieden met een bijzonder lage bloedsuikerspiegel en uiteraard psychische problemen. Willen we dit gedoe niet? Wees verstandig kies voor de PVV! De provincie limburg voert deze week de steekranglijst aan tot op heden.😞 Iemand met een steekje los ?

Meerdere gewonden door brand in woning Naaldwijk Bij een brand in een woning aan de Molenstraat in Naaldwijk zijn zondag meerdere gewonden gevallen.

Hilariteit om toeristen-container: ‘Wat een smerige kussens’ De container die in Amsterdam via Airbnb wordt verhuurd, zorgt voor lachende en verbaasde gezichten op straat. Containerwip, zou dat woord bestaan? Typisch weer van die verwende toeristen die hier om zeuren. In Azië hoor je de mensen hier nooit over klagen.

Baas snackbar waardeert dat 'spijtovervaller' zich meldt: 'Maar wat een schade heeft hij aangericht' “Fijn dat hij niet meer vrij rondloopt. Maar wat een schade heeft hij aangericht.” Dat is de eerste reactie van Ton Romonesco op de aanhouding van een verdachte van de overval op zijn snackbar in Helmond. Inmiddels bijna víjf jaar geleden. De verdachte meldde zichzelf. 'Dat waardeer ik', zegt hij.

Campagnevideo SP richt zich op Frans Timmermans: 'Wat een extreem dieptepunt' Een nieuw campagnefilmpje van de SP maakt de tongen los. In het filmpje wordt vicevoorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans gepersifleerd door 'Hans Brusselmans', en die komt er in de video niet al te best van af. Zo stopt 'Hans' bijvoorbeeld op niet al te fraaie wijze een stuk taart in zijn mond. Oh was hij dat niet, dacht dat zijn memoires waren verfilmd. De tijd dat de SP de PvdA en haar politici als volksverlakkers wegzette leek achter ons te liggen. Dus niet. Kennelijk kunnen ze niet zonder. Inderdaad. Frans Timmermans. Een dieptepunt.

Bijna een kwart van al het brood gaat verloren – dat kan wel wat minder In Nederland eten we graag dagvers brood, met als gevolg dat er jaarlijks voor 400 miljoen aan gebakken brood niet gegeten wordt. Een kwart daarvan gaat verloren. Valt dit te voorkomen? Voorkomen? Ja, allemaal een derde meer brood eten. Gewoon je brood in de vriezer bewaren en elke dag afgepast je verse sneetjes eruit halen ... kan het issue is dat verse producten aanlokken tot kopen; maar er gaat inderdaad wel voedsel verloren

Europese verkiezingen zijn in Griekenland ook een test voor de regering De Europese verkiezingen worden tegelijkertijd met regionale en lokale verkiezingen in Griekenland. zoveel mannen in Nederland zijn woedend en terecht schandalig wat Er gebeurt met mannen in Nederland ze mogen helemaal niks meer. Afschuwelijk leed komt hier voor zoveel mannen die dagelijks huilen Verlaats heel stuk over gelezen. Vieze niederlanders die erin zitten te roeren

Schrijf commentaar

Thank you for your comment.
Please try again later.

Laatste Nieuws

Nieuws

15 mei 2019, woensdag Nieuws

Vorig nieuws

Cookies op de Volkskrant

Volgend nieuws

SM-act uit IJsland en zwevende operazangeres: eerste concurrentie voor Duncan Laurence bekend
Cookies op de Volkskrant SM-act uit IJsland en zwevende operazangeres: eerste concurrentie voor Duncan Laurence bekend