رنگین‌کمانی‌های کردستان؛ احتمال قتل یک زن ترنس در اربیل

04/07/2021 09:15:00 ق.ظ

زن_ترنس, اقلیت‌های_جنسی

درپی انتشار خبر احتمال قتل یک زن_ترنس در اربیل یکی از فعالان اقلیت‌های_جنسی در کردستان عراق به ایران‌وایر می‌گوید محیط خانواده او امن نبوده و بارها از سوی برادر ناتنی‌اش مورد آسیب و خشونت قرار گرفته بود جزییات بیشتر:

 فعالان رنگین‌کمانی کُرد احتمال می‌دهند که یک زن ترنس به نام «مشو» در شهر اربیل به قتل رسیده است. احتمال این می‌رود که این فرد به ضرب گلوله به دست خانواده‌اش به قتل رسیده باشد، اما هنوز جزییات بیشتری از این حادثه در‌ دسترس نیست. طی ماه‌های اخیر خشونت‌های کلامی و فیزیکی علیه جامعه رنگین‌کمانی حتی از سوی سیاستمداران در اقلیم کردستان افزایش یافته است. بازداشت شماری از همجنس‌گرایان و اعضای جامعه رنگین‌کمانی‌ در شهر سلیمانیه به دست نیروهای امنیتی حکومت اقلیم کردستان عراق نیز خبرساز شده و واکنش‌های بسیاری را در میان فعالان مدنی و حقوق بشری، به‌ویژه فعالان حقوق اقلیت‌های جنسی و جنسیتی به دنبال داشته است.

ادامه مطلب:
ایران وایر »

سیزدهمین روز اعتراضات در ایران؛ بازداشت خبرنگاری که مراسم خاکسپاری مهسا امینی را گزارش کرده بود

همزمان با تداوم اعتراضات خیابانی، شمار افراد و صاحبان کسب و کاری که به شیوه‌های مختلف از جمله از مسیر لینکدین آمادگی خود را برای برگزاری اعتصابی سراسری اعلام می‌کنند نیز رو به افزایش است ادامه مطلب >>

از پارک تا پیچ امین‌الدوله؛ داستان یک در چوبی و یک تابلو

حمله انتحاری در یک کافی شاپ در پایتخت سومالی 6 کشته به جا گذاشت

آیا در چارچوب قوانین ایران می‌شود از یک متجاوز شکایت کرد؟یک مسئله ای که هست اینه که زنانی که مورد تجاوز قرار می گیرند بلافاصله میرن دوش میگیرن و با دستان خودشون اثار جرم رو از بین میبرند.

تعیین شعبه دادگاه تجدیدنظر وکیل یک فعال سیاسی کشته‌شده در زندان تهران

رد احتمال عضویت محمد مخبر در کابینه سیزدهمرد احتمال عضویت محمد مخبر در کابینه سیزدهم ستاد اجرایی فرمان امام: جلسه چند روز قبل دکتر مخبر و دکتر جهانگیری ارتباطی به دولت آینده و گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای برای نقش دکتر مخبر در آن نداشته و برای پیگیری پروژه‌های ستاد اجرایی در شورای اقتصاد بوده است اقای اژه ای رد کرده بود

تلاش برای منفجر کردن یک هواپیمای مسافربری در افغانستان خنثی شدریاست عمومی امنیت ملی افغانستان روز جمعه 2 ژوئیه (11 سرطان) با نشر اعلامیه‌‌ای گفت که نیروهای امنیتی تلاش برای منفجر کردن هواپیمای یکی از پروازهای هرات -

شایا گلدوست   فعالان رنگین‌کمانی کُرد احتمال می‌دهند که یک زن ترنس به نام «مشو» در شهر اربیل به قتل رسیده است.تهران- سوسن بخشی، شهروندخبرنگار در چوبی کهنه و منحصر به فرد آن امروز تنها نشان باقی مانده از باغ یا پارک «امین‌الدوله» است؛ باغی که به استناد نقشه‌ها و عکس‌های قدیمی موجود از تهران، در ابتدای سال ۱۲۹۰ قمری، یعنی بیش از یک قرن پیش، به دست «میرزا علی‌خان امین‌الدوله»، وزیر «ناصرالدین‌شاه» و صدراعظم «مظفرالدین‌شاه» ساخته شد.در پی حمله انتحاری در یک کافی شاپ در موگادیشو، پایتخت سومالی 6 نفر جان باختند.با سلام؛ می‌خواستم بدانم اگر یک دختری مورد تجاوز قرار بگیرد، چه‌طور می‌تواند شکایت کند؟ واقعیتش یکی از دوستان من توسط یکی از اقوام‌شان مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و از ترس، موضوع را به خانواده‌اش هم نگفته است.

احتمال این می‌رود که این فرد به ضرب گلوله به دست خانواده‌اش به قتل رسیده باشد، اما هنوز جزییات بیشتری از این حادثه در‌ دسترس نیست. طی ماه‌های اخیر خشونت‌های کلامی و فیزیکی علیه جامعه رنگین‌کمانی حتی از سوی سیاستمداران در اقلیم کردستان افزایش یافته است. پارکی که با شکل امروزی پارک‌ها تفاوت بسیاری دارد، ملک شخصی بوده و کاربری عمومی نداشته است. بازداشت شماری از همجنس‌گرایان و اعضای جامعه رنگین‌کمانی‌ در شهر سلیمانیه به دست نیروهای امنیتی حکومت اقلیم کردستان عراق نیز خبرساز شده و واکنش‌های بسیاری را در میان فعالان مدنی و حقوق بشری، به‌ویژه فعالان حقوق اقلیت‌های جنسی و جنسیتی به دنبال داشته است.2021 موگادیشو/ خبرگزاری آناتولی در پی حمله انتحاری در یک کافی شاپ در موگادیشو، پایتخت سومالی 6 نفر جان خود را از دست دادند. ***   «پشکو زند»، فعال اقلیت‌های جنسی و جنسیتی کردستان با پیگیری‌هایی که از مادر و دوستان نزدیک «مشو» انجام داده است، می‌گوید؛ هرچند که گم شدن وی صحت دارد، اما خبر به قتل رسیدن او تاکنون تایید نشده است، وی می‌گوید: «بیش از دو هفته است که خانواده و دوستان نزدیک از او بی‌خبر هستند، مادر او تاکید دارد که او‌ را به قتل رسانده‌اند؛ به این دلیل که بارها توسط پدرش با اسلحه تهدید شده بود. بعد از این پارک، پارک‌های عمومی با سر و ظاهر امروزی در پایتخت ساخته شدند. حتی برادر ناتنی‌اش با چاقو به او‌ آسیب زده بوده است. با توجه به این‌که دو ماه از وقوع تجاوز گذشته است، قطعا آثار فیزیکی آن هم از بین رفته است و از طریق معاینه پزشکی نمی‌توان تجاوز را اثبات کرد.

چند سالی بوده که از خانه و خانواده طرد شده و حمایت آنها را از دست داده بود و خودش به تنهایی مجبور به اداره زندگی‌اش بوده. *** امین‌الدوله از رجال سیاسی دوره قاجار بود که در زمان ناصر‌الدین‌شاه ریاست «دارالشورای کبری» را برعهده داشت و در هر سه سفر ناصر‌الدین شاه به فرنگ همراهش بود. هنوز فرد یا گروهی مسئولیت این حمله را برعهده نگرفته است. حتی در نوجوانی قصد مهاجرت غیر‌قانونی به اروپا برای رهایی از شرایط سختی که در آن گرفتار بوده را نیز داشته است، اما موفق نبوده و دوباره مجبور شده است که به کردستان برگردد.» اطلاعاتی که «پشکو زند» از شرایط خانوادگی او به دست آورده است، نشان می‌دهد که محیط خانواده به دلایل مختلف برای او محیط ناامنی بوده و به دلیل ازدواج‌های مکرر پدر و داشتن فرزندان دیگر او‌ بارها توسط برادر ناتنی‌اش مورد آسیب و خشونت قرار گرفته بود؛ به این خاطر که او را مایه ننگ و بی‌آبرویی خود می‌دانستند. این پارک در مغایرت با اصول باغ‌های ایرانی ساخته شد و به سبک و سیاق فرنگی‌ها، دارای دریاچه، قایق‌های تفریحی، آلاچیق، گل‌خانه، گل‌کاری‌های بی‌نظیر و عمارت کلاه‌فرنگی بود و به همین دلیل نام پارک گرفت. او‌ به بهانه دریافت پاسپورت خود پیش پدر رفته بود و از آن روز دیگر از او‌ خبری نیست. با وجودی که مادر وی برای یافتن او به پلیس و دادگاه مراجعه کرده است؛ اما هنوز پلیس موفق به یافتن او نشده است. «ایمان» دانشجوی تاریخ است و به دلیل نزدیکی خانه‌‌اش به پارک امین‌الدوله، هر آن‌چه درباره این پارک خوانده، در ذهنش مانده است: «بارها از جلوی این در چوبی رد شده و به اتفاقات تاریخی و لحظه‌هایی که در این محل تجربه کرده است، فکر کرده‌‌ام. موفق باشید.

«پشکو زند» به قانون کشور عراق اشاره می‌کند؛ قانونی که در آن هیچ اشاره‌ای به جامعه رنگین‌کمانی نشده است و به همین دلیل این افراد حمایتی قانونی نیز دریافت نمی‌کنند. او می‌گوید: «در قانون نه مجازاتی برای این افراد وجود دارد و نه حمایتی از آنها می‌شود.» ایمان دستی به سرش می‌کشد و در ادامه توضیح می‌دهد: «تقریبا ۱۱۵ سال پیش، در صبح یک روز تابستانی، این کوچه و این گذر با همین در ساده و قدیمی خود شاهد یکی از پر سر و صدا‌ترین رویدادهای سیاسی در تاریخ کشورمان بود. اما گروه‌های تندروی جنوب عراق تا به امروز چندین نفر از اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی را به قتل رسانده‌اند و زمانی که بخش‌هایی از عراق در دست داعش بود، مجازات‌های سختی برای این افراد، مخصوصا همجنسگراها صورت می‌گرفته. اما من فکر می‌کنم در نواحی شمالی و اقلیم کردستان، شرایط به نسبت کمی بهتر است.» ایمان بدون مکث، حرف‌هایش را ادامه می‌دهد و می‌گوید: «محمد‌علی شاه قاجار از ابتدای سلطنت خود قصد برانداختن مشروطه و مجلس را داشت و سرانجام در دوم تیر ۱۲۷۸ این تصمیم را عملی کرد. به این دلیل که نیروهای مستقر در این مناطق به اندازه مناطق دیگر تندرو‌ نیستند.

اما به همان نسبت شرایط برای این افراد از نظر اجتماعی و قانونی شرایط مساعدی نمی‌باشد. با شروع توپ‌باران، جمعی از مشروطه‌خواهان پس از فرار از مجلس شورای ملی، به همین پارک امین‌الدوله پناه بردند. ترنس‌ها امکان جراحی ندارند و برای انجام جراحی‌ها مجبور هستند که به ایران بروند، اگر بتوانند گذرنامه دریافت کنند.» او‌ معتقد است که دولت حاکم بر کردستان عراق با سکوت و نادیده‌انگاری جامعه رنگین‌کمانی این فرصت را به جامعه، مذهبیون و تندروهای افراطی که در مجلس کردستان هستند می‌دهد که علیه اعضای جامعه رنگین‌کمانی نفرت‌پراکنی‌ کنند.» اتفاقات تاریخی که پارک امین‌الدوله به خود دیده، تنها معطوف به ماجرای به توپ بستن مجلس نبوده و در دو رویداد تاریخی دیگر نیز حضور مستقیم داشته است؛ یکی در همان سال اول افتتاح باغ، یعنی سال ۱۲۹۷ قمری بود که جلسه تصمیم‌گیری برای عزل نایب‌السلطنه از وزارت جنگ و تفویض آن به «ضل‌السلطان» در این پارک برگزار شد. به عنوان مثال «عمر گولپی»، نماینده یکی از احزاب اسلام‌گرای افراطی است که بارها و بارها حملات توهین‌آمیز و خشونت‌آمیزی را علیه اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی انجام داده و حتی از مردم و نیروهای امنیتی می‌خواهد که با این افراد مقابله کنند. «پشکو زند» فرهنگ عموم جامعه را نیز برای پذیرش رنگین‌کمانی‌ها مناسب نمی‌داند و نفوذ مراجع و‌ مبلغان مذهبی را نیز در ایجاد این دیدگاه منفی در جامعه تاثیرگذار و‌ مخرب می‌داند؛ «اکثر این افراد از خانواده طرد شده و‌ مجبور هستند که مستقل زندگی کنند، اما تهیه مسکن و پیدا کردن شغل مناسب به دلیل اینکه مجرد هستند و ظاهر و بیان جنسیتی متفاوتی با آنچه که مورد پذیرش جامعه است دارند، برایشان سخت و یا حتی غیرممکن‌ است.» او دلیل نبود پارک یا بوستان امروزی به صورت عمومی را در آن زمان، کمبود جمعیت، وجود خانه‌های بزرگ حیاط‌ دار، عدم احساس نیاز به یک باغ عمومی و نبودن فرهنگ استفاده عامه مردم از یک فضای باز عمومی می‌داند و می‌گوید: «جنس ساخت چنین فضاهایی تا قبل از باغ امین‌الدوله در معماری ما هم جایگاهی نداشت.

» او شرایط سلیمانیه را به دلیل نفوذ حزب اتحادیه میهنی برای جامعه رنگین‌کمانی کمی بهتر می‌داند، اما در چند ماه گذشته با دستگیری چند تن از اعضای جامعه رنگین‌کمانی شرایط در سلیمانیه نیز برای این افراد تغییر کرد. البته به دلیل فشار فعالان و درخواست کنسولگری آمریکا و‌ نهادهای حقوق بشری مجبور به آزاد کردن آنها شدند. معماری خاص هم که متمرکز بر طاق‌های ضربی و بادگیرها بود. او زندگی افراد رنگین‌کمانی را در اقلیم کردستان زیرپوستی توصیف می‌کند و‌ معتقد است که وضعیت آنها از کشورهایی مانند ایران و‌ ترکیه نیز بسیار بدتر است. به نسبت عراق، آنها در کردستان از امنیت بیشتری برخوردارند؛ اما شرایط با آنچه که باید باشد، فاصله زیادی دارد.» «داوود» از کسبه بازار تهران است و به قول خودش، جد اندر جدش تهرانی و اهل محله امین‌الدوله هستند. او فعالیت در حوزه ال‌جی‌بی‌تی کردستان را بسیار سخت می‌داند.

او می‌گوید: «علاوه بر نیروهای امنیتی و حکومت، فعالین این حوزه از سوی ملی‌گرایان و بیشتر مذهبیون مورد خشونت و تهدید قرار می‌گیرند. در مورد باغ امین‌الدوله هم می‌گفت خدا پدر علی‌خان امین‌الدوله را بیامرزد چون قبل از این اتفاق اصلا به زیبایی در شهر اهمیتی داده نمی‌شد. من به شخصه روزی نیست که پیام تهدیدآمیز دریافت نکنم. به همین دلیل فعالیت در این حوزه برای افراد بسیار دشوار می‌شود.» او در ادامه صحبت‌هایش شرح می‌دهد: «علاقه امین‌الدوله به طبیعت و گل و گیاه به قدری زیاد بود که در کتاب سفرنامه امین‌الدوله آمده است او وصیت کرده بود جسمش را در جایی به خاک بسپارند که سقف نداشته باشد و دور تا دورش را درخت‌های سبز و گل‌های رنگارنگ بکارند. تنها سازمانی که در عراق و‌ کردستان به صورت مستقیم در حوزه ال‌جی‌بی‌تی مشغول به فعالیت بود، «سازمان راسام» بود که با شکایت حزب اسلام‌گرا به نمایندگی «عمر گولپی» فعالیتش به حالت تعلیق درآمد.» «پشکو زند»، به عنوان یکی از فعالان کُرد اقلیت‌های جنسی و جنسیتی از سکوت سیاستمداران، روشنفکران و رسانه‌های کُردی در برابر شرایط و‌ خشونت‌ها و تبعیض‌هایی که جامعه رنگین‌کمانی در کردستان تجربه می‌کنند، اظهار نارضایتی می‌کند.

چون این سکوت ممکن است به قیمت جان آنها تمام شود. اما با این وجود به آینده نیز بسیار امیدوار است: «به آینده بسیار امیدوارم، چون شرایط را با گذشته خیلی متفاوت می‌بینم. اعضای جامعه رنگین‌کمانی نسبت به گذشته فعال‌تر شده‌اند، با وجودی که سازمانی برای حمایت آن‌ها وجود ندارد و مورد حملات خشونت‌آمیز تهدیدآمیز نیز قرار می‌گیرند. بسیاری از این افراد وقتی از کردستان خارج می‌شوند با هویت آشکار با رسانه‌های مختلف صحبت کرده و صدای افرادی می‌شوند که نمی‌توانند آزادانه به فعالیت بپردازند. یکی از اتفاقات قشنگی که در چند سال اخیر رخ داد، این است که ما توانستیم کلمات توهین‌آمیز و نامناسبی را که در زبان‌مان وجود داشت، تغییر داده و کلمات مناسب‌تری را جایگزین آنها کنیم.

مانند کلمه «په‌ لکه زرینه» که به معنای رنگین‌‌کمان است و امروز برای معرفی جامعه ال‌جی‌بی‌تی در زبان کُردی از آن استفاده می‌شود. من به شخصه به آینده امیدوارم و‌ می‌دانم که ما می‌توانیم شرایط را تغییر دهیم.» .